Απαιτείται ένα ελληνικό σχέδιο διάσωσης για ευάλωτα νοικοκυριά και επιχειρήσεις

Η μειωμένη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών επι δέκα συνεχόμενα έτη και η περαιτέρω καθήλωση της λόγω της πανδημίας, έχει επιπτώσεις σε σειρά καθημερινών αναγκών των ελληνικών οικογενειών καθώς και σε σχεδόν  όλους  τους κλάδους  της οικονομίας

 
Μια καταναλωτική οικονομία απλά δεν είναι λειτουργική  όταν οι καταναλωτές δεν διαθέτουν αγοραστική δύναμη λόγω περικοπών σε μισθούς, μειωμένες αποδοχές ή αποδοχές από επιδόματα. Το προς διάθεση ποσό καλύπτει ενδεχομένως τις άμεσες ανάγκες διαβίωσης και εξόφλησης υποχρεώσεων σε λογαριασμούς.

Με δεδομένο ότι η ιδιωτική κατανάλωση αντιπροσωπεύει περίπου το 70% του ΑΕΠ σύμφωνα με ανάλυση του Εβδομαδιαίου Δελτίου Οικονομικών Εξελίξεων της Διευθύνσεως Οικονομικών Μελετών της Alpha Bank, η θεωρητική άποψη των αναλυτών ότι η  «εγχώρια οικονομία αναμένεται να εισέλθει σε πορεία ήπιας ανάκαμψης, από το δεύτερο τρίμηνο του τρέχοντος έτους, λόγω της ενίσχυσης των καταναλωτικών δαπανών, μέσω της ανάλωσης ενός μέρους της συσσωρευμένης αποταμίευσης του τελευταίου έτους» δεν υποστηρίζεται από τα γεγονότα,  ακριβώς  λόγω της συνεχώς μειούμενης αγοραστικής δύναμης.

Μάλιστα ως δεύτερο λόγο της ήπιας ανάκαμψης αναφέρει την «υποχώρηση της αβεβαιότητας και της βελτίωσης της καταναλωτικής εμπιστοσύνης και των επιχειρηματικών προσδοκιών στο λιανικό εμπόριο, οι οποίοι, ως πρόδρομοι δείκτες, ουσιαστικά προεξοφλούν την ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας στο άμεσο μέλλον.»

Ωστόσο, σημειώνει η ανάλυση ότι «θα πρέπει να επισημανθεί ότι στη χρηματοοικονομική κατάσταση των νοικοκυριών βαραίνει σημαντικά η δυσμενής κληρονομιά της υπερ-δεκαετούς κρίσης. Συγκεκριμένα, το ποσοστό των ελληνικών νοικοκυριών που θεωρείται χρηματοοικονομικά ευάλωτο, δηλαδή χαρακτηρίζεται από χαμηλή δυνατότητα να ανταπεξέλθει σε μια αιφνίδια οικονομική διαταραχή, έχει αυξηθεί σε 50%, το 2018, από 27%, το 2009 και είναι σημαντικά υψηλότερο από το μέσο όρο της Ευρωζώνης (31,9%). Ως εκ τούτου, θεωρείται αναγκαίο η άρση των δημοσιονομικών μέτρων στήριξης που στοχεύουν στα ευάλωτα νοικοκυριά να είναι σταδιακή, ώστε να αποτραπεί ένα ενδεχόμενο κύμα αθέτησης οικονομικών υποχρεώσεων και να μετριαστεί τυχόν αρνητική επίπτωση στο εισόδημα και, ως εκ τούτου, στην κατανάλωση και την οικονομική ανάκαμψη.»

Σε αυτό το περιβάλλον με χρηματοοικονομικά ευάλωτα νοικοκυριά είναι απορίας άξιον ποια λογική επέβαλε  σειρά  ακατανόητων  επιλογών της κυβέρνησης  όπως η άρση προστασίας της πρώτης κατοικίας και το αμφιλεγόμενο  εργασιακό νομοσχέδιο.

Η προστασία των ευάλωτων νοικοκυριών οφείλει να αποδεικνύεται στην πράξη με ένα εθνικό σχέδιο  ενίσχυσης, με προστασία διαρκείας -αφορά την αξιοπρέπεια χιλιάδων πολιτών.

Απαιτείται ένα ελληνικό σχέδιο διάσωσης  με πράξεις όπως αυτό των ΗΠΑ, ενταγμένο σε ένα συνολικό σχέδιο ανάταξης και ανθεκτικότητας των νοικοκυριών.

Εάν η ελίτ ελλήνων και ευρωπαίων γραφειοκρατών αδυνατούν να αντιληφθούν την αξία ενίσχυσης των αδυνάμων και η κυβέρνηση δεν πιέζει και δεν διεκδικεί, οφείλει να ενημερώσει άμεσα τους πολίτες για τους τρόπους αντίδρασής της –η προσυμφωνημένες καταγγελίες και διαφοροποιήσεις στα λόγια δεν επαρκούν.

Η  χρηματοοικονομική προστασία των πολιτών και  Μικρομεσαίων επιχειρήσεων με ανακεφαλαιοποίηση των χρεών (και άλλα εργαλεία όπως κούρεμα χρεών) και διοχέτευση ρευστότητας στα  σχέδια για  την πρόοδό τους οφείλει να είναι καθημερινή μάχη πολιτικής με ουσία. Μπορεί η κυβέρνηση;

my way press.gr

Σχετικά Άρθρα