Η χρυσόσκονη της κυβερνητικής ουδετερότητας δεν αντικαθιστά την υπευθυνότητα

Οι ψευδείς αφηγήσεις Σκέρτσου απαξιώνουν τις θυσίες κοινωνίας και οικονομίας

 
Όταν ο υπουργός Επικρατείας Σκέρτσος δηλώνει σε μια εντυπωσιακή επίδειξη ελαφρότητας ότι «δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει ότι οι εργαζόμενοι στην αστυνομία μεταδίδουν τον ιό» η λογική σταματάει.

Η παραφροσύνη της πολιτικής ανικανότητος οδηγεί  την κοινωνία στην πλήρη απαξίωση της κυβέρνησης.

Προηγήθηκε η κατάρρευση κάθε έννοιας εμπιστοσύνης λόγω της ασύστολης πολυλογίας της.

Ολοκληρώνει την αποδόμηση της κυβέρνησης.

Η έλλειψη σχεδίου και η αναποτελεσματικότητα στην διαχείριση και πρόληψη της πανδημίας είναι αποκαλυπτική των δυνατοτήτων  του κυβερνητικού σχηματισμού και του επικεφαλής να ιεραρχήσει προτεραιότητες, να εμπνεύσει και να οδηγήσει στην επομένη ημέρα με ασφάλεια.

Η ανθεκτικότητα  κοινωνίας και οικονομίας δεν θωρακίζεται με αερολογίες  και αλληλοαναιρούμενες δηλώσεις αλλά με πράξεις ολοκληρωμένης στρατηγικής αντίληψης.

Η κυβέρνηση δια των ακατάστατων δηλώσεων της,  στέλνει  στην ουσία μήνυμα αδυναμίας και δείχνει να μην το αντιλαμβάνεται- οι κεραίες της κοινωνίας όμως  το έχουν συλλάβει.

Η κυβέρνηση οικοδομεί ένα αφήγημα ότι είναι ουδέτερη για τις επιπτώσεις της πανδημίας. Η σοφιστεία της ουδετερότητας χτίζεται από δηλώσεις κάθε είδους και επιπέδου, πρόχειρες, αντιφατικές, φύρδην – μίγδην. Η χρυσόσκονη της κυβερνητικής ουδετερότητας δεν αντικαθιστά την υπευθυνότητα.

Η ελαφρότητα του δημοσιογράφου που επικυρώνει ως «κατανοητή» την αερολογία Σκέρτσου είναι σύμπτωμα παρακμής.

Ο αποπροσανατολισμός και  η ωμη κοροϊδία των πολιτών είναι καταφύγιο μιας  δειλής κυβέρνησης. Δυστυχώς δεν υπάρχει τέρμα στον κατήφορο… αφού έκλεισε το μάτι στην εκκλησία μαζεύει ψηφαλάκια ως πολιτευτής από όσους μπορεί ή νομίζει ότι θα αγοράσουν τον σανό της κυβερνητικής παραπληροφόρησης.

Σύμφωνα με έρευνα του  Aspen Institute’sPDF ):Η παραπληροφόρηση δεν υπάρχει στο κενό. Η διάδοση ψευδών και παραπλανητικών αφηγήσεων, η υποκίνηση διχασμού και μίσους και η διάβρωση της εμπιστοσύνης έχουν μακρά ιστορία, με τεχνικές εταιρικής, κρατικής και πολιτικής πειθούς που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση της εξουσίας και του κέρδους, τη δημιουργία ζημιών ή/και την προώθηση της πολιτικής ή ιδεολογικούς στόχους. Οι κακόβουλοι παράγοντες χρησιμοποιούν φτηνές και προσιτές μεθόδους για σκόπιμη διάδοση και ενίσχυση επιβλαβών πληροφοριών… Οι ψευδείς αφηγήσεις μπορούν να σπείρουν διχασμό, να παρεμποδίσουν πρωτοβουλίες για τη δημόσια υγεία, να υπονομεύσουν τις εκλογές ή να δώσουν νέα σημάδια σε ληστές και κερδοσκόπους και αξιοποιούν βαθιά ριζωμένα προβλήματα στην  κοινωνία.

 
Εργαλείο θεσμικής  θωράκισης της χώρας μέσω (και) της πολιτικής καινοτομίας

Η πανδημία και οι επιπτώσεις της δεν έπρεπε να πέσουν στις μυλόπετρες του διχασμού και τον άγονο, τυποποιημένο  πολιτικό ανταγωνισμό.

Η  στείρα πολιτική αντιπαράθεση και το δυσλειτουργικό πολιτικό σύστημα  είναι συμπτώματα μιας παρακμιακής πολιτικής νοοτροπίας.

Καλλιεργούνται από την  διαχρονική αδράνεια και την απουσία θεσμικών μηχανισμών που ελέγχει την πολιτική, εμπλουτίζει στελέχη και αναδεικνύει αξιοκρατικά τους πλέον ελπιδοφόρους, μάχιμους, εμπνευσμένους.

Οι εποχές των πολλαπλών κρίσεων επιβάλλουν και επιταχύνουν την εισαγωγή της πολιτικής καινοτομίας ως εργαλείου θεσμικής  θωράκισης της χώρας μέσω και της πολιτικής. Πολιτική καινοτομίας με εστίαση σε επεξεργασμένες λύσεις και στρατηγικά ευέλικτα σχέδια  αντιμετώπισης των επιπτώσεων από  τις συσσωρευμένες κρίσεις.

 
Εγκλωβισμένος στο  ψευδές αφήγημα της ελευθερίας και της ουδετερότητας

Εκπαιδευμένος στις πρόχειρες πολιτικές ευκολίες,

εγκλωβισμένος στο  ψευδές αφήγημα της ελευθερίας και της ουδετερότητας της κυβέρνησης από κάθε ευθύνη διαχείρισης, ο πρωθυπουργός συνεχίζει να υπερασπίζεται ένα αντιπαραγωγικό σύνθημα, αντί να εστιάσει στην προστασία και την πρόληψη του συνόλου της κοινωνίας. Οι πολίτες είναι σύνολο υπευθύνων και συνειδητών ανθρώπων με συλλογική ευθύνη –η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώνει ουσιαστικά και όχι να αυτοπαγιδεύεται σε εύκολες νίκες και συνθήματα κενού περιεχομένου.

Από την κλιματική κρίση μέχρι το κύμα ακρίβειας η επιλογή να εμφανίζεται η κυβέρνηση ως ουδέτερη είναι επιλογή που δεν προσθέτει αξία στη χώρα. Όταν ακόμη και η απλή διαχείριση παράγει χάος και προσθέτει προβλήματα αντί να τα επιλύει κάτι άλλο πρέπει να αναζητηθεί.

 
Η παραπλάνηση της ελευθερίας και η ψευδής επιλογή της νίκης

Η κυβέρνηση αναζήτησε ένα σύνθημα –τίτλο, με την φιλοδοξία να επικρατήσει , να εξαφανίσει, να γράψει τον επίλογο σε μια πανδημία. Αναζήτησε ως συνήθως ένα συμβόλαιο τιμής όπως το συμβόλαιο αλήθειας, με προπαγάνδα αντί σχεδίου, διαλόγου και μετρημένων επιλογών. Όταν η αυτοσυγκράτηση  απουσιάζει, η παράκρουση και τα πολιτικά όπλα επικρατούν και εγκλωβίζουν.

Όταν καταφεύγεις στην ευκολία της πολιτικής που παράγει μια πολιτική κουλτούρα δήθεν  νίκης, το αποτέλεσμα είναι να τρέχεις πίσω από τις εξελίξεις.

Πώς να νικήσεις μια πανδημία με άγνωστους παράγοντες; Ποια πεδία πολιτικής που διαφυλάττουν τους πολίτες ενισχύεις,  αυτά έχουν αξία.

Αντί να καθησυχάζει όφειλε να επαγρυπνεί, να νουθετεί, να πείθει και τους εμβολιασμένους. Κατέστησε την διαχείριση υπόθεση πολιτικής και κομματικής κυριαρχίας. Το αποτέλεσμα των επιλογών του είναι γνωστό.  Η καθαρή σκέψη, η ψυχραιμία, ο ειλικρινής διάλογος, η επικοινωνία και όχι τα διαγγέλματα ανακοίνωσης αποφάσεων ερημην κάθε ολιστικού σχεδίου είναι συστατικά στοιχεία μιας ορθολογικής διακυβέρνησης.

Τα δεδομένα που μοντελοποιούν την κοινωνία των πολιτών  ως μια μάζα άβουλων, τηλεοπτικών, φοβισμένων, αποθαρρημένων, παραιτημένων πολιτών, που θα διαχειρίζονται από μια μηχανή προπαγάνδας για να αγοράσουν το κάθε αφήγημα γραμμένο στο γόνατο, για να περάσει η ημέρα, δεν είναι διακυβέρνηση, είναι απάτη.

Η διαχείριση των επιπτώσεων της πανδημίας είναι αγώνας δρόμου αντοχής με απρόβλεπτα εμπόδια. Η απώλεια της θεσμικής εμπιστοσύνης της κυβέρνησης, η ακαμψία της νοοτροπίας, τα στεγανά ενημέρωσης, η απουσία ειδικών ενημέρωσης σε τακτική βάση, η αργοπορημένη αντίδραση των   πολιτικά στάσιμων κομματικών σχημάτων, επιδείνωσαν την αναξιοπιστία τους. Απέναντι σε μια μεταβαλλόμενη πραγματικότητα οι πλειοψηφία της κοινωνίας, και των υγειών επιχειρήσεων διατήρησαν την ψυχραιμία τους. Προνόησαν. Υπέμεναν και προσδοκούν να χτίσουν και να συμβάλλουν σε μια αλλαγή πορείας εισάγοντας κανόνες μιας ουσιωδώς θεμελιώδους αλλαγής. Με αλήθειες, συλλογική προσπάθεια και πρόοδο.

Η κοινωνία των πολιτών και η δημιουργική διεκδίκηση των ανθρώπων της παραγωγικής οικονομίας διαθέτουν τις αντοχές να μετάσχουν στην αλλαγή. Απουσιάζουν τα κόμματα και οι ηγέτες.

Τα υπάρχοντα δεν διαθέτουν διαπιστευτήρια αντοχής και αποτελεσμάτων. Ο ώριμος πλέον Τσίπρας μένει καθηλωμένος σε μοτίβα κοινοτυπίας και απλών –εύκολων διαπιστώσεων, παρόλο που διαθέτει εξαιρετικά επεξεργασμένες προτάσεις που παρακολουθούνται από την κοινωνία. Χάνονται όμως από  μια υπερχειλίζουσα κριτική ως αυτοσκοπό.

Μια κυβέρνηση δεν πρέπει να εργάζεται μόνο για την  πρόσκαιρη εντύπωση σωρηδόν δηλώσεων για εύκολη κατανάλωση τίτλων  αλλά για τις επιπτώσεις της πανδημίας. Άλλο δηλώνω τηλεοπτική παρουσία  και άλλο εργάζομαι για την πρακτική αντιμετώπιση των επιπτώσεων.

 
Το κόστος της κυβερνητικής ουδετερότητας είναι υψηλό για την κοινωνία και την οικονομία

Απέναντι σε μια συνεχώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα λόγω της πανδημίας, η εσπευσμένη παραγωγή αποτελεσμάτων δεν παράγει συνήθως θετικά αποτελέσματα για  κοινωνία και οικονομία.

Η παγίδα της τυφλής νίκης, της επικράτησης, του επιλόγου της πανδημίας, το συμβόλαιο τιμής, είναι τίτλοι επικοινωνίας, δεν αφορούν τις ανάγκες της  πραγματικής ζωής.

Το εκ του ασφαλούς παιχνίδι, πολιτικών και ειδικών, η διασφάλιση των συμφερόντων και απόψεων μιας ακαταδίωκτης, ανανεωμένης, περιφραγμένης επιβίωσης είναι σημαντική μέριμνα τους. Μέριμνα που είναι μέρος της αντίληψης  της πολιτικής ουδετερότητας. Η ουδετερότητα απλώς διαχειρίζεται, θέτει το όριο των φιλοδοξιών, δεν επιδιώκει λύσεις, απεχθάνεται τις ανατροπές. ευνοεί την συντήρηση των κατεστημένων απόψεων. Η ουδετερότητα δεν έρχεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες των πολιτικών επιλογών της, μπορεί να παραπληροφορεί, να παραπλανεί, να αερολογεί, να μην καταθέτει επεξεργασμένες προτάσεις, να καταγγέλλει για να επιβιώσει έναντι του αντιπάλου, να διχάζει, να κακοποιεί  πολιτικά και οικονομικά τους πολίτες.

Το κόστος της ουδετερότητας είναι υψηλό για την κοινωνία και την οικονομία.

Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Δεν υπάρχουν εύκολες νίκες. Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι αντοχής.

Π. Τσακιρίδης

my way press.gr

Σχετικά Άρθρα