Ο Ελληνικός δυναμισμός πρέπει να αναδειχθεί με κάθε τρόπο και μέσο

Η χώρα και οι πολίτες βρίσκονται σε αναζήτηση προσανατολισμού. Σε όλα τα πεδία κυριαρχεί η αναζήτηση διεξόδων, νοήματος , σκοπού και ευκαιριών. Οι μόνιμες παθογένειες της χώρας και του αδύναμου πολιτικού συστήματος επιδεινώνουν τα προβλήματα, γίνονται μέρος του προβλήματος και αδυνατούν να καταθέσουν σχέδιο στρατηγικής και εξόδου από τις  αλληλοεπικαλυπτόμενες κρίσεις. Η αδυναμία διαχέεται στην κοινωνία. Ατονεί τις πρωτοβουλίες ουσίας της παραγωγικής οικονομίας να λειτουργήσει με ισότιμους όρους, σε ένα καθαρό παιχνίδι (εντός και εκτός.) Το τραπεζικό σύστημα είναι αποκομμένο από την οικονομία και πολύ περισσότερο από την κοινωνία. Ευνουχισμένοι εκπρόσωποι διαφόρων δήθεν θεσμικών οργάνων αναλαμβάνουν να επεξηγήσουν και να δικαιολογήσουν αντί να δουν κατάματα τα προβλήματα, να προτείνουν λύσεις. Δεμένα χέρια έχουν όλοι όσοι υποτίθεται λαμβάνουν αποφάσεις και υπηρετούν χάραξη μιας πολιτικής που σχεδιάζεται από τρίτους -δεν είναι ενδιαφερόμενοι είναι εφαρμοστές. Μεσολαβητές συμφερόντων  μιας απρόσωπης γραφειοκρατικής πολιτικής  χωρίς αποτέλεσμα για την χώρα. Πρόθυμοι μεταφορείς αποφάσεων και σχεδίων. Η μείωση του ΑΕΠ κατά 30% που έγινε την περίοδο της οικονομικής κρίσης, η συνεχιζόμενη αύξηση δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, έχουν επιπτώσεις πολλαπλασιαστικές στο σώμα της κοινωνίας.

 
Απομένει στους πολίτες και την υγιή επιχειρηματικότητα να αναζητήσει την απελευθέρωση της από τα δεσμά της ακινησίας, να αποτινάξει την αδράνεια που κατατρώει το σώμα της οικονομίας, να ξαναβρεί το ένστικτο της δημιουργίας, να τολμήσει να διεκδικήσει τον χαμένο δυναμισμό της δημιουργίας.

Ο Ελληνικός δυναμισμός πρέπει να αναδειχθεί με κάθε τρόπο και μέσο. Έξω από ιδεολογίες και κόμματα,  ιδεοληψίες και ευκολίες, προχειρότητες και κλωνοποιήσεις, προσυμφωνημένες διαφωνίες και μαλλιοτραβήγματα της συμφοράς.

Η χώρα και οι 1.100.00 άνεργοι, οι 1.000.000 ημιάνεργοι, οι περίπου 480.000 νέοι άνθρωποι που  εγκατέλειψαν την χώρα ως μετανάστες, οι εξαθλιωμένοι συνταξιούχοι, οι ξεχωριστοί δημόσιοι υπάλληλοι που ασκούν λειτούργημα πρέπει να συνεχίσουν να πιστεύουν ότι η μοναδική ψυχραιμία τους και η δημιουργική διεκδίκηση τους, η αξιοπρέπεια και ο δυναμισμός τους ως ενεργών πολιτών μπορεί να δώσει πνοή στον ελληνικό δυναμισμό.

Αυτοί μαζί με την υγιή, παραγωγική οικονομία και ανεξάρτητους θεσμούς μπορούν να  ξαναγεννήσουν τον δυναμισμό. Επιμελητήρια, φορείς και σωματεία εξαρτώμενα από επιδοτήσεις για πολυτελή γραφεία και περιοδικά δεν μπορούν να καταλάβουν την αγωνία της κοινωνίας και των μελών του. Θεωρούν ότι είναι χρήσιμοι με την γλώσσα που στρογγυλεύει αλλά στην ουσία απονευρώνει και αποκοιμίζει- και μαζί όλοι  μαζί συμβαδίζουν με την αδράνεια της κυβέρνησης και την κάθε κυβέρνηση. Η επικύρωση της πορείας μιας οικονομίας γίνεται από την κοινωνία. Δεν μπορεί να γίνει με δημόσιες σχέσεις για ίδιο όφελος.

Ο Ελληνικός δυναμισμός  χρειάζεται ισχυρές αφηγήσεις με ισχυρές προτάσεις πολιτικής, με ισχυρή τεκμηρίωση, με ισχυρή ανθρωποκεντρική νοοτροπία που μπορούν να εμπνεύσουν ανθρώπους, να κινητοποιήσουν δυνάμεις  επιφυλακτικές αλλά σε επαγρύπνηση στο πρώτο σήμα σοβαρότητας και νοήματος να δράσουν. Η σκόπιμη διασπορά μιας κουλτούρας ανημπόριας και παραίτησης που καλλιεργεί συνειδητά η παρακμιακή ελίτ των αρπακτικών  κρατικοδίαιτων προνομιούχων πρέπει να βρει αντισώματα από την κοινωνία πρωτίστως.

 
Π. Τσακιρίδης

mywaypress.gr

Σχετικά Άρθρα